مردم

من فقط تو را شناسم

این منم نه خود شناسم

نه به تو سوگند آرم

نه زتو حلال جویم

چون

همه لحظه ام گناه است

عشق جاویدان قلب و

شرط بودن وجودم

سفر به قلب تواست

روی جاده صداقت

تن و تنهایم مسافر

راه در جلو ندارم

بیش ازین راه به خرابه است

زندگی زتو غریبم

لحظه هایت به من حرام شد

حریم من و تو باشد

بین صادق و دغل کار

آخرت کجای آخر

زیر چتر خود مرا گیر

چونکه زین دنیا بریدم

خانه ام دیار تو است.

+ نوشته شده توسط رسول در Fri 6 Feb 2009 و ساعت 12:8 |

درباره وبلاگ

رسول هستم سنم از بیست گذشته و خارج از وطن عزیزم افغانستان در غربت زندگی میکنم دلم مملو از رنج غربت میباشد. به خواندن کتاب و سایتها علاقمندم. انتخاب نمودن دوست برایم مشکل است. خودم را خیلی دوست دارم. دوست دارم بنویسم و بسرایم و انتقادها و نظر ها بشنوم. به بازیهای فوتبال,والیبال,شطرنج و بیلیارد علاقه دارم.